Germencik’in tozlu sokaklarında, bir çocuğun gözyaşını silerek belediyecilik yapılır mı?
Evet, yapılır.
Ve bu işi sessizce, tantanasız yapan biri var: Burak Zencirci.
Seçim döneminde belki de adı yüksek perdeden anılmadı. Dev projelerin değil, insani detayların adamıydı. Ama bugün, Germencik’in sokağında adını duymayan, bir dokunuşunu hissetmeyen zor. Çünkü o, “bir çocuğun karate kuşağını bağlamak”la başlayan samimiyetin, “çitleri kendi imkânlarımızla üretmeye başladık” gibi ekonomik hamlelerle büyüdüğü bir belediyecilik örneği sunuyor.
Bu şehirde artık her kuruşun hesabı yapılıyor. Bu şehirde artık başkan, vatandaşın gözünün içine bakarak çözüm üretiyor.
Ben Germencik’i gezerken sadece yolları, tabelaları görmedim. Gönüllere dokunulmuş, umutlanmış insanlar gördüm. Ve bu umut, ne protokolde ne de açılış törenlerinde… Mahalle arasındaki selamlaşmada, okul bahçesindeki sohbetlerde kendini gösteriyor.
Zencirci, belki büyük spotların adamı değil ama sokağın adamı. Ve bana sorarsanız, zaten geleceği inşa edenler de hep onlar oluyor.
Bugün Germencik’te bir başkan var. İsmi Burak Zencirci. Ve o, bu kasabayı kendi adıyla değil, halkın adıyla anılacak şekilde dönüştürüyor.
Belki fark etmiyorsunuz ama, Germencik yavaş yavaş değil... derin derin değişiyor.